“එරන්දියේ” නුඹ… හැර ජීවිතයක්… කිසිදින නොපතන්නම්….

මාර්තු 11, 2012 at ප.ව. 1:30 (ජීවිතය පුරාවට දැනෙවී..., නිර්මාණාත්මක දෑස..., මා අතින් රචිත ගීත...) (, , , , , , , , , )

" 'එරන්දියේ' නුඹ... හැර ජීවිතයක්... කිසිදින නොපතන්නම්..."

ඔබ තව තරුවක්… නොව ගණඳුර රෑ…

සඳකට තනි රකිනා…

ඉරබටු තරුවකි… මං සලකුණවී…

පැතුමට ඉඟි කරනා…

සුදු හංසිනියකි… ආදර විල මැද…

කෝඩුව සැරිසරනා…

වසන්තයේ පිපි… “එරන්දියයි” නුඹ…

හදකට පණ පොවනා…

අනාගතේ යුග… ගී නුඹගේ මා…

දෑසින් කියවන්නම්…

ආදර සිහිනය… හද තුල අතුරා…

නුඹ එහි සතපන්නම්…

ජීවිතයේ යලි… මිදී නොයන්නට…

හෙවනැල්ලක් වෙන්නම්…

“එරන්දියේ” නුඹ… හැර ජීවිතයක්…

කිසිදින නොපතන්නම්….

සිහින අසපුවෙන්… මිදී සැබෑලොව…

නෙතඟට හමුවෙන්න…

ඉස්පාසුව නැති… කාරණයක් ඇත…

සිත තුළ දඟකරන…

හුරතල් දෙබසින්… මනමත් කරවන…

රහසක් දැනගන්න….

ආදරයට පණ.. හුස්ම පොවන ඒ…

දිනය උදාවෙන්න…

නිර්මාණය: ගිහාන් චින්තක ජයවර්ධන

තිරසබැඳිය ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

මිනිසත් කමයි… උරුමය අපෙ ගම්මානේ…

නොවැම්බර් 4, 2011 at පෙ.ව. 6:09 (නිර්මාණාත්මක දෑස...) (, , , , , , , , , )

" මිනිසත් කමයි..... උරුමය අපෙ ගම්මානේ..... "

ඈත හිමෙන් ඇසෙනා වස්දඬු රාවෙන්…..
සඳකැන් පෙරී රඟ දේ කුඹු අතු පතරින්…….
අපේ කමට පණ පොවනා සුසම ලෙසින්….
ගම්මානේ බබළයි අපෙ උරුම මතින්…..

දණ්ඩි පැටව් රඟදෙන….දොළ ඉස්මත්තේ……
ඇදෙනා සුලඟ…… මුසුවේ පින් මල් සුවදේ……
ඒ සුවඳට…… ඇදෙනා රන් සමනලයින්…..
පැණි බිඳු උරන්නේ…. මව්කිරි බොන විලසින්……

අව් ගින්දරට පිච්චි… නැඟි ඩා බිංදූ…..
බත සරි කරන්නේ…. ඒ කෙත් අස්වද්දූ……
බොවිටි, දං පිරුණු….. ඵලබර කටු ලන්දූ…..
ළමා ළපටි සිත් පුරවයි ගී සින්දූ……….

මිනිසත් කමයි….. උරුමය අපෙ ගම්මානේ…..
අතමිට සරු නැතත් ගුණ සුවඳයි දෙන්නේ…..
නගරයෙ ඇසෙන….. නොසරුප් නැත මේ පියසේ……
නිහඩව ගෙවයි පෙර ලෙස අප ගම්මානේ…..

නිර්මාණය: ගිහාන් චින්තක ජයවර්ධන

තිරසබැඳිය ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න